«Από λιμάνι σε λιμάνι…»

Μια μουσικοθεατρική παράσταση για το ρεμπέτικο τραγούδι και τις καταβολές του από το Ancoretto Ensemble.

Πώς έφτασε το τραγούδι και η μουσική στο στόμα του λαού;
Γιατί η μουσική γίνεται η πιο καταλυτική πράξη απέναντι στην υποτέλεια και την εξαθλίωση, η πιο βαθιά έκφραση της ελευθερίας;

Το «Από λιμάνι σε λιμάνι…» είναι μια μουσικοθεατρική παράσταση που αναζητά τις ρίζες του ρεμπέτικου και φωτίζει τις ιστορικές, κοινωνικές και ανθρώπινες συνθήκες μέσα στις οποίες γεννήθηκε.

Στον πυρήνα της βρίσκεται η ακατάβλητη ανάγκη του ανθρώπου να δημιουργεί και να αντιστέκεται, ιδιαίτερα όταν η βία, ο ξεριζωμός και η δυστυχία επικρατούν και εξαπλώνονται. Η προσφυγιά, οι στερήσεις της φτώχειας και η αγωνία της επιβίωσης συνυπάρχουν με την ανάγκη για ομορφιά, αξιοπρέπεια και υπέρβαση, στοιχεία που διατρέχουν τη μουσική παράδοση και τη μετατρέπουν σε συλλογική μνήμη.

Η σκηνή του Θεάτρου ΜΕΤΣ μεταμορφώνεται σε ένα βαπόρι και όλοι εμείς γινόμαστε ένα τσούρμο πρόσφυγες. Περιπλανιόμαστε από λιμάνι σε λιμάνι, ζυμωνόμαστε με κάθε τόπο που συναντάμε και, μέσα από τη συνάντηση ανθρώπων, μνημών και πολιτισμών, γεννιέται ένας ολόκληρος μουσικός κόσμος.

Καθώς τα δεινά των πολέμων αποτελούν πανανθρώπινα τραύματα ανά τους αιώνες, η παράσταση εξελίσσεται ως ένα ταξίδι μες στον χρόνο, χωρίς φυλετικό και θρησκευτικό στίγμα, χωρίς σαφή προορισμό και τέλος. Με μόνο βάλσαμο τη σκέψη για πάλη, που γεννά τη μουσική αυτή .

Στο επίκεντρο βρίσκεται το λαϊκό τραγούδι των πόλεων των αρχών του 20ού αιώνα στον ελλαδικό χώρο. Ένα μοναδικό μουσικό κράμα που διαμορφώθηκε στα αστικά κέντρα, συνδυάζοντας επιρροές από τα μικρασιατικά παράλια και την Εγγύς Ανατολή με τους ήχους της ελληνικής υπαίθρου και την ευρωπαϊκή καντάδα. Από τα παράλια της Μικράς Ασίας στον Πειραιά και από την Κρήτη πίσω, η μουσική γίνεται κοινή γλώσσα και φορέας της συλλογικής μνήμης.

Η διαδρομή αυτή, που ξεκίνησε ως συναυλία από το Ancoretto Ensemble, μετουσιώνεται σήμερα σε μια ολοκληρωμένη μουσικοθεατρική παράσταση όπου η ζωντανή μουσική, η αφήγηση και το θέατρο συνθέτουν ένα ταξίδι στις απαρχές του ρεμπέτικου και στη δύναμη της μουσικής να ενώνει ανθρώπους, τόπους και εποχές.

Σε σκηνοθεσία της Ρωξάνης Μετζικώφ και του Ancoretto Ensemble, η Θεοδώρα Αθανασίου και ο Αλέξανδρος Κεντρής ανεβαίνουν στη σκηνή με διπλή ιδιότητα: ερμηνεύουν, τραγουδούν και αφηγούνται, ξετυλίγοντας το νήμα της ιστορίας μέσα από τα ίδια τα μουσικά όργανα – λάφτα, μπουλγαρί, γιαϊλί ταμπούρ, κιθάρα, μπουζούκι και λαούτο.

Τη θεατρική αφήγηση συμπληρώνουν προβολές φωτογραφικού υλικού, αυθεντικά ηχογραφημένα αποσπάσματα από το αρχείο της οικογένειας Καράβολα και η ενδυματολογική ματιά του Γιάννη Μετζικώφ, δημιουργώντας ένα σκηνικό σύμπαν όπου η ιστορία, η μουσική και η μνήμη συνυπάρχουν.